lunes, septiembre 22, 2008
principios de nuestros finales
domingo, septiembre 21, 2008
Elena, mi tía abuela

Tú
sábado, septiembre 20, 2008
melancolías
Actos reflejos
jueves, septiembre 18, 2008
Que nunca me gustaron las despedidas
Sensaciones extrañas
miedos
miércoles, septiembre 17, 2008
Descuentos
acallando silencios
martes, septiembre 16, 2008
Sonrisas, distancias & promesas
lunes, septiembre 15, 2008
Manías Mías
Y te fijas por ejemplo, en que cuando cenamos en el chino siempre hay un momento en el que dejo de comer porque no puedo más, y después de un rato de apacible charla vuelvo a picotear más por gula que por necesidad. O cuando compartimos mesa de estudio en la biblioteca, que es cada día, y me levanto a llenar el botellín de agua o a lo que sea que me levante y meto la silla para dentro.
Son manías que tengo y no me doy cuenta.
Y a ti no se te escapa ni una.
Como la de que suspiro demasiado a menudo.
Pero de esa sí soy conscientey no es precisamente una manía
sino un acto involuntario que surge más de ti que de mí.
Hoy
Despedidas
domingo, septiembre 14, 2008
Manual de subsistencia Volumen I
sábado, septiembre 13, 2008
Y no amanece
lo que no sabía era que ya no soy sin ti.
Porque no puedo arrancarte de mí
porque en cada paso que doy
porque en cada mirada que pronuncio
porque en cada pensamiento que me asola
tú siempre estás ahí.
Y entonces cierro los ojos
y siento
y pienso
y el mundo se me antoja
demasiado desolador sin poder soñarte.
Malos tiempos
-No digas eso
-¿El qué?
-Que eres depresiva. No lo eres. Simplemente estás en una mala racha.
-Ya. Y además escucho cantautores, que según el estudio aquel genera gente triste.
Tendré que empezar a escuchar soul. Y dejar de esperar que el sol regrese a base de tequilas.
viernes, septiembre 12, 2008
sinsentidos
¿Eres hombre o mujer?: Retrato del desamor
Descríbete: Hablemos de mí
¿Qué sienten las personas acerca de ti?: Mi paracaídas
¿Cómo te sientes?: En tiempos imperfectos
¿Cómo describiría su anterior relación sentimental?: Principio y fin
Describe tu actual relación con tu novio/a o pretendiente: Bancarrota
¿Dónde quisieras estar ahora?: Hace 10 años
¿Cómo eres respecto al amor?: Palabra por palabra
¿Cómo es tu vida?: Cómo decirte
¿Qué pedirías si tuvieras sólo un deseo?: Yo sólo quiero
Escribe una cita o frase famosa: "nunca hago todo lo que debo y sólo he estado al día en dejarlo para luego"
Ahora despídete: ¿Qué pasa?
jueves, septiembre 11, 2008
Amor&Dolor
Mis Niñas
miércoles, septiembre 10, 2008
In.Capacidad
Todavía
siempre
siempre sacaré fuerzas para poner mi mano en tu hombro y preguntarte: ¿estás bien?
aunque se trate de Ti.
Fe y Eternidad
Dime
martes, septiembre 09, 2008
asumiendo
Ha sido la forma más trivial y estúpida de asumir que realmente te marchas.
Pero ha sido la única que me ha abierto los ojos.
lunes, septiembre 08, 2008
Suso

Coñezo a Suso de vista e de oídas dende que cheguei á facultade o primeiro ano. Era Suso o do Choio, o que compartía pensión con María Benitez. Cos anos acabou sendo susiño sen mais.
Bueno, sen máis non. Suso é unha desas persoas que canto máis coñeces, máis te das de conta que ten por coñecer. Nestes dous últimos anos que nos coñecimos máis, compartimos horas de estudo e descanso no aulario, algún café ou bocata que outro, conversas sobre música ou sobre mil cousas máis, concertos, festas diurnas e nocturnas, comunicacións virtuais. E todavía queda tanto por descubrir del.
Suso é enxeñeiro industrial, ben, está en proceso de selo. E escolleu a especialidade que non escolle ninguén. Está claro que non é como os demais.
Suso é deportista cen por cen, non de élite, pero porque non quere. Poucas persoas coñezo que o sexan hasta tal punto. Vino xogar ao futbol mil veces (e gañar cos calcetíns da sorte) na liga universitaria, correr por diante da miña casa centos de noites, e dende logo non é nada raro que vaia a todas partes na súa bici.
Ademais, Suso é un artista dos pés á cabeza. E non o digo por quedar ben con el porque saiba que o vai ler, senon porque de veras penso que é así. Suso canta, Suso escribe, Suso toca, Suso compón. Suso fai todo o que lle saia de dentro, que é moito. Ademais, é un rapaz moi comprometido con moitas causas, sobre todo con todo o que teña que ver coa música e coa cultura.
Suso empeza a falar de música e quédase só, porque ten tanto que aportar que nunca haberá tempo suficiente. Suso ten un grupo que se chama Os Blueshomes que a mín persoalmente me gustan moito. E recoñezamos que non é o meu estilo de música favorito (aínda que en realidade cos anos creo que me gusta xa de todo). Pero teñen algo que me gusta nos artistas, e é que son diferentes a calquera cousa que eu puidera escoitar ata o de agora (aínda que a miña cultura musical xa sabemos que non é tan vasta como debería, pero pouco a pouco imos mellorando iso).
E podería dicir mil cousas máis, porque como dixen unha vez, eu empezo a falar de Suso e non paro. E logo ao rapaz lle saco as cores e non é plan. Temos moitas cousas en común e moitas máis que iremos descubrindo seguro. Gústame cruzarme con el polo campus porque sempre ten un sorriso ou algún comentario agradable.
Hoxe é o seu día, e so quería contarvos un pouco como é. Algúns xa o coñecedes e todo o que escribín xa o sabedes de sobra. Para o resto, agora xa sabedes algo máis deste rapaz de Meira que inevitablemente, aquí e alá, cae ben a todo o mundo.
FELICIDADES SUSO!
Todavía
Tenía el pelo muy negro, y rizado. Solía dejárselo crecer hasta que él mismo consideraba que era excesivo y se lo cortaba bien corto. Antes no se dejaba barba casi nunca, pero con los años le cogió el gusto a no afeitarse en unos días. Y le daba un aspecto mucho más sensual y desenfadado.
Y luego estaban sus ojos. Y ella no podía mirarlos todavía sin sentirse parte de él.
Recordando
El significado de los nombres
domingo, septiembre 07, 2008
Largos domingos
sábado, septiembre 06, 2008
Reflexiones de sábado a la hora de la siesta
jueves, septiembre 04, 2008
Scchh
Adelante
Recuerdos y canciones
No está permitido dejar de sonreír
miércoles, septiembre 03, 2008
De querer y volver a querer
Me gusta que vengas a verme en los descansos y me gusta que sonrías cuando me ves. Y me gusta todavía más que quieras que yo haga lo mismo.
Me gusta cuando pides el café muy cargado, aunque ahora te hayas pasado al descafeinado y que lleves la merienda a la biblioteca. Me gusta también cuando hablas en voz alta y ni siquiera te das cuenta.
Me gusta que me robes los rotuladores mientras yo te robo el tipex. Me gusta que uses agenda y que me hayas regalado la del próximo año. Ya que no vas a estar aquí, al menos nuestra agenda cuidará de mí. Y me recordará que cuando te marches, tendré que comprarme un tipex porque no tendré a quien robárselo.
Me gusta que te pasees descalzo ensuciando los calcetines y que siempre rellenes el agua en la fuente. Me gusta pasear contigo, hablar contigo, cenar contigo.
Me gusta que leas mis cosas y me conozcas mejor. Me gusta que ya no haya secretos y que no tenga que esconder mis palabras. Me gusta que nuestra confianza haya sobrepasado los límites de lo permitido.
Y sobre todo me gusta quererte y que me quieras. Y no dejar de querer hacerlo.
Caminar
Re-surgiendo
martes, septiembre 02, 2008
Quererte, necesitarte y ser feliz
Cicatrices
Cuando asola Septiembre

Aunque duela
lunes, septiembre 01, 2008
Nosotros
No quiero
Yo sólo quiero que no dejes de quererme a tu manera
domingo, agosto 31, 2008
Inevitablemente yo
sábado, agosto 30, 2008
viernes, agosto 29, 2008
Resaca
jueves, agosto 28, 2008
Volver a volar ... y a aprender a hacerlo
martes, agosto 26, 2008
Imagina
Nada significa nada
sueño o pesadilla
lunes, agosto 25, 2008
¿Sabes?
apagándome
Ahora
¡ja!
Difícil es sacarse una tesis doctoral al tiempo que el último año de solfeo mientras en tus ratos que no deberías denominar libres trabajas como repartidora de pizzas en moto por Madrid, que es bien grande. Y además eres independiente, vives sola y nadie comparte contigo las tareas domésticas.
Eso es difícil, sí.
Esto simplemente es imposible.
Principios y Finales
domingo, agosto 24, 2008
Y dime ...
sábado, agosto 23, 2008
Relojes que se detienen
viernes, agosto 22, 2008
Palabras
jueves, agosto 21, 2008
Almu

Algunos quizás no lo entiendan, para algunos no será más que una deportista más. Pero no lo es en absoluta. Ayer se autodefinió como una estrella de la gimnasia, y realmetne se lo creía. Y lo es. Lo es no sólo porque sea buena, no sólo porque sea constante, no sólo porque tenga carisma, no sólo porque no pierda la sonrisa.
Almudena Cid es una estrella porque tiene espíritu de deportista 100%. Porque ha llevado la rítmica por bandera allá donde ha ido, consiguiendo que la gente hablara de ella y fuera reconocida.

Y ha tenido la fuerza, las ganas y sobre todo el autoconvencimiento de que si te esfuerzas y luchas, y tienes ilusión PUEDES. Y así se ha plantado en sus cuartos Juegos Olímpicos. Es la única gimnasta que lo ha conseguido. Y eso será porque no es fácil, está claro. La rítmica es uno de esos deportes en los que a los 20 años empiezas a ser ya mayor (di tú que yo me jubilé a los 18, pero obviamente no vamos a comparar mi estado físico con el de ninguna profesional, seamos serios).
Y ella a sus 28 está representando a España en unas Olimpiadas. No, desde luego que no es fácil. Y si lo ha conseguido ha sido por su tesón, por su empeño, porque dijo puedo y pudo. Y nada podría hacerme más feliz que verla retirarse por todo lo alto. Y es que aunque estos sean sus últimos Juegos, sus últimos campeonatos, siempre será la mejor gimnasta española de la historia. Sí, sé que eso es subjetivo totalmente, pero este es mi blog, y para mí Almu es Almu.
miércoles, agosto 20, 2008
In-fle-xión
martes, agosto 19, 2008
Schhhhh
Elle
lunes, agosto 18, 2008
Suspiros
domingo, agosto 17, 2008
Genial
viernes, agosto 15, 2008
Mientras tanto ...
jueves, agosto 14, 2008
Quedarse y aguantar
miércoles, agosto 13, 2008
Volviendo a descontar días …
No me imagino recorrer ningún camino sin que tú camines a mi lado. Y lo sabes. Porque aunque no te vea, siento que estás a mi lado en cada paso. Y quiero que siga siendo así. Te echaré de menos, mucho más incluso de lo que tú no te cansas de repetir que me echarás de menos a mí. Pero a veces me dejas sin palabras. No quiero perderte, dices. Como si eso fuera siquiera posible. Sabes, sabemos, que no lo es. Que sin ti jamás podría volver a ser yo. Así que no pienso permitir que te vayas demasiado lejos. Y con esto no me refiero a los kilómetros, bien sabemos que las distancias no se miden ya así. Con esto quiero decir que no habrá nada que me separe ni un poquito de ti. Porque lo único que podría separarnos, sería alguno de los dos. Y por el momento, me temo que ninguno estamos por la labor.
Adicciones peligrosas
lunes, agosto 11, 2008
Compartiendo
domingo, agosto 10, 2008
Sin.sentidos
sábado, agosto 09, 2008
viernes, agosto 08, 2008
Esperando
miércoles, agosto 06, 2008
Agosto
lunes, agosto 04, 2008
Cosas que me dices ...
Las noches confusas
domingo, agosto 03, 2008
Y hay días que transcurren ...
Sin fuerzas, sin sonrisa.
Sin ganas de todo.
Con ganas de nada.
viernes, agosto 01, 2008
Naufragando
jueves, julio 31, 2008
Me decías ...
lunes, julio 28, 2008
Regalos
domingo, julio 27, 2008
I
Y hasta yo no podía dejar de admirarla.
lunes, julio 21, 2008
Semanas que comienzan con buen pie
viernes, julio 18, 2008
18 de Julio de 2008






