viernes, enero 18, 2019

Alma de outono



Cando Xaneiro se confunde
e pensa que volve ser Novembro.

Hai sensacións que sempre acaban por volver,
especialmente as que non querer ter máis.

jueves, enero 17, 2019

De Soños e Perdas





- E logo,

ti sabes onde marchan os soños que perdemos?


Haberá alguén que se dedique a recollelos e gardalos nunha caixa?

Por se algún día nos decicimos a recuperalos...

Crepuscular


Como cando chega o crepúsculo 
e te das de conta de que perdiches o tempo todo o día.

Así, coa vida.

miércoles, enero 16, 2019

A carga do fracaso


Sabes?

Durante un tempo deixei de levar
esa sensación de fracaso ás costas;

Pero agora que volveu 
semella ser infinitamente maior.

A vida continúa, mais non avanza


Ás veces, 
resulta imposíbel non volver sentirse fracasada.

Percorrer os mesmos camiños,
día tras día, ano tras ano,
e sentir que non avanzas.

Que pensaría aquela nena de finais de século sobre a vida que lle tocaría vivir?

jueves, noviembre 08, 2018

martes, noviembre 06, 2018

Entre grises e vermellos


En realidade, 
non importan cantas árbores vermellas atope hoxe no camiño.

Por moito que as necesite
non poden coa escuridade dos días e as semanas grises.

lunes, noviembre 05, 2018

A nena das cancións de autor



Escoitar en bucle as cancións máis desgarradoras dos meus cantautores de cabeceira
porque non son que de escoitar as que me debuxan un sorriso
porque xa non me saen naturais, salvo en contadas ocasións.


As ganas de chorar ganan ás ganas de todo o demais
sexa luns ou venres, porque xa non importa.

Ganas de chorar, gritar, correr ... a cada instante;
e non poder máis que o primeiro.

A vida custa... xa o di esa canción de Marwan que non paras de tararear,
como todas as demais.



domingo, noviembre 04, 2018

Vilas do outro lado da ría


Poucos lugares me atrapan do xeito en que o fai a túa vila
poucas persoas consiguen facerme sentir na casa sen estalo.

Hai amizades que son más grandes do que puidesen parecer nun principio,
hai amizades que valen máis polos silencios e as miradas que polas palabras...