viernes, junio 01, 2012

Rutinas no rutinarias

Calor, rutinas. El sol jugando al escondite. Un café con hielo, expresso, ristretto. Clases de idiomas que se desarrollan solas. Complicidad y sonrisas. Hay rutinas que nunca son rutinarias. Y nos llenan de principio a fin

domingo, mayo 13, 2012

Cambios de Rumbo



Si algo te hace infeliz, aléjate.
Si Alguien te hace Feliz, no lo sueltes nunca.

Empezando a tomar buenas decisiones.

jueves, mayo 03, 2012

Una de reflexiones



Creo que últimamente me dedico más a reflexionar que a ninguna otra cosa. Quizás es porque en época de crisis, es de lo poco que todavía se puede hacer sin pagar, o a lo mejor porque el futuro es tan negro, o tan blanco, que inevitablemente tienes que pensar en él. A nivel personal, creo que podría decir que es uno de los mejores momentos de mi vida. Que nunca había estado tan bien, que nunca había estado tan cerca de la Felicidad. Y no digo que soy feliz, porque la Felicidad afecta a todos los ámbitos de la vida. Y cuando uno flaquea, la preocupación te invade y la Felicidad se esfuma. Pero cuando el más importante de todos es mejor que nunca, la Felicidad te parece que está a tan solo un tiro de piedra. Y quieres creer, por una vez que todo es posible. No soy optimista. Nunca lo he sido. Y con los años, me he vuelto aún más pesimista. Son tiempos difíciles, son tiempos de incertidumbre, de impotencia, de rabia. Son malos tiempos para soñar. Pero quizás por eso, hoy una sonrisa valga tanto, quizás por eso tu mente se abre a nuevas ideas y posibilidades que jamás te habrías imaginado contemplar. Y te atreves a imaginar que todo puede cambiar. Que batallas peores hemos librado (y si no nosotros, los que estuvieron antes), y de todas hemos salido. 

Y es que si alguien cose tus alas con un hilo invisible reforzado,
¿quién podría resistirse a volver a intentar a aprender a volar?

martes, marzo 27, 2012

Lost



Perdida. Como en esas canciones que tarareo inconscientemente. Cada vez más perdida, fracasada y hundida. Perdida, como antes, como siempre. Como si los últimos diez años de mi vida no hubieran servido para nada. Aunque los objetivos antes ocultos ahora aparezcan más claros que nunca. Porque antes me creía capaz de todo, y ahora soy tremendamente Incapaz. Incapaz e infeliz. Y cada día es más difícil levantarse, más difícil ver las cosas claras, más difícil sentirme capaz de alcanzar lo que llevo toda mi vida buscando. Y ni una tarde de sol y sal es capaz de devolverme la confianza.

jueves, marzo 22, 2012

Cuestión de Fe en la Vida


La vida, es cuestión de Fe, al menos mi vida. Hay que tener Fe. Hay que confiar. Cuando todo va mal y el mundo se vuelve del revés, hay que tener Fe en que volverá todo a su lugar, hay que confiar en que todavía existe un lugar para cada cosa, y un futuro prometedor, aunque la mitad de las veces parece que no haya un mañana, aunque a cada paso que damos parece que mengua la Fe. Me acusan de pesimismo cuando las cosas van mal y no quiero hacerme ilusiones, me acusan de pesimismo cuando me preparo para lo peor para evitar la decepción cuando finalmente suceda. Y sin embargo, a pesar de todo, nunca me ha faltado la Fe. Porque cuando mi confianza en la Vida se tambalea, siempre hay Alguien que me devuelve la Fe, esa que nunca pierdo, esa que guía mis pasos, esa que no me abandona.

miércoles, marzo 14, 2012

Reflexiones preprimaverales

Si me pongo a pensar, resulta que hace unas 358000 vidas que no paso la noche bailando hasta que llega el amanecer. Me enciendo como una cerrilla y al primer soplo de viento me vuelvo a apagar. Mi espalda ha vivido más que yo y antes solía tener una canción que me hacía olvidarme de todos los males del mundo. Ya no puedo hacer volteretas, a lo mejor es que ya ni siquiera sé. Solía andar de puntillas y bajar saltando las escaleras. Casi nunca me ponía morena pero verano y pecas eran una simbiosis inevitable. La buena noticia es que cada vez lloro menos. Y que a veces, con algún que otro rayo de sol, los acordes vuelven a sonar, se me pasan las ganas de gritar y mi sonrisa salta de segundo a segundo.

martes, marzo 13, 2012

La cosa más dulce


Lo más dulce de tus 28 no son los cupcakes decorados 
ni una tarta de gominolas con foto a traición incorporada.

Lo más dulce de tus 28 es tu sonrisa al ver 
las mil maneras que tenemos de decirte Felicidades.

Lo más dulce de tus 28 es que es el cuarto año que la vida me deja compartir tu día contigo.

viernes, febrero 24, 2012

El embrujo de Granada Volumen III


Cuando el objetivo es claro,
los obstáculos parecen minimizarse.
Todo aquello que te oprime
 empieza a parecerte más flexible.
Y poco a poco, vas viendo la luz.

Y saber, que aunque no lo consiga,
intentarlo con ganas es la mejor recompensa.
Y además, en el Sur, todo lo malo puede ser un poco mejor.

lunes, febrero 20, 2012

No más despedidas


Sabes bien que no soporto las despedidas, pero no podía dejarte marchar sin una de ellas, aunque empiece a ser costumbre esto de decirte adiós, aunque después de tanto tiempo ya me había acostumbrado de nuevo a tenerte a golpe de teléfono. Pero ya no importa. Hemos demostrado por activa y por pasiva que entre nosotros no existen las distancias. Aunque no compartamos ciudad, o un prefijo internacional, aunque ni siquiera compartamos continente. No importan los kilómetros que nos separan, ni el tiempo que tardemos en volver a vernos, que aunque no será mucho, se nos hará eterno. No importa porque cuando volvamos a estar juntos será como si no hubiera pasado el tiempo, como si estuvieras cada día en el barrio de al lado. Porque hay muchas cosas a las que puedo renunciar, pero a un amigo como tú no podría hacerlo jamás. Sabes que te querré hasta el fin de mis días, porque tenerte como amigo es una de esas cosas que merece la pena vivir.

jueves, febrero 16, 2012

Mi Media Langosta


Es esa sensación de haber conocido a la persona con la que pasar el resto de tu vida,
y ese deseo de que el resto de tu vida empiece cuanto antes.
Como Cuando Harry encontró a Sally.

El embrujo de Granada Volumen II



Hay rincones a los que nunca me cansaría de Volver.

jueves, febrero 09, 2012

Corte y edición versión 2012

A veces, no sabes cómo te sumerges en una crisis o en algún bucle de recesión. Y no te das cuenta hasta un momento puntual, el momento de corte y edición, el de "hasta aquí hemos llegado". Puedes descubrirte en una noche de julio bebiendo más tequila del que eres capaz de recordar o una mañana de febrero en la que eres absolutamente incapaz de levantarte de la cama y enfrentarte al mundo. Y es cuando piensas, tengo que cambiarme de look. Y ese pensamiento tan banal te hace darte cuenta de que quieres romper con todo, dar al traste con todas las dudas y el desánimo y cambiar todo lo que te hace infeliz. O por lo menos intentarlo...

sábado, enero 21, 2012

Sweet Mind


A veces hay que sacar el optimismo de debajo de las piedras, 
y llenar de dulzura cada rincón de nuestra existencia.
Y tú eres el azúcar que me hacía falta.

miércoles, enero 04, 2012

Empezando el año


Empieza 2012. Empieza gris, nublado, lluvioso. Empieza y yo lo empiezo sin ganas. Trabajando, y no puedo quejarme por ello. Empieza 2012 y tengo 26 años. Dentro de cuatro, tendré 30. Cuando era adolescente hice una lista de propósitos, de deseos, de aquello que quería conseguir antes de los 30. Sólo he cumplido una. Y tengo cuatro años para intentar cumplir el resto. Y cada vez lo veo más difícil. Los tiempos han cambiado; no es un dicho, es una realidad. Han cambiado demasiado. Me acerco a los 30 y tengo demasiados planes. No es malo tener planes, ni sueños. Dicen que sólo es joven quien tiene más sueños que recuerdos. Soy joven, y me siento joven porque no he dejado de soñar. Pero a veces siento que ya no soy tan joven, y que muchos sueños tendrían que haberse cumplido. A lo mejor es que le pedía demasiado a la vida. Decía Sergio, mi gran Amigo en nuestros años de instituto, que es mejor no esperar nada de la vida, ni de la gente, porque así no pueden decepcionarte. Si pasa lo peor, estás preparado, y si no es así, te llevas una alegría. A veces intento hacerlo, pero no siempre es fácil. Y menos para una soñadora. Reflexiono demasiado, lo sé, quizás debería vivir el presente y no preocuparme tanto de lo que vendrá. El Carpe Diem del que nunca hemos dejado de de huir. Pero a pesar de todos los planes inacabados, y de todos los sueños no cumplidos, al menos he encontrado el motor que mueve mi existencia.

lunes, enero 02, 2012

Recuerdos de 2011

¿Qué hiciste en 2011 que nunca habías hecho antes?
Firmar un contrato indefinido

¿Cumpliste tus propósitos de año nuevo, y harás más para el próximo año?
No uso de eso


¿Alguien cercano a ti tuvo un hijo?
Raúl y Enma

¿Alguien cercano a ti murió?
Quinín

¿Qué países visitaste?
La base americana de Rota cuenta??

¿Qué te gustaría tener en 2011 que no tuviste en 2010?
Unas vacaciones con Miguel

¿Qué fecha de 2010 quedará para siempre grabada en tu memoria, y por qué?
el 20 de Junio, el 28 de Julio

¿Cuál fue tu mayor logro del año?

El Máster, conseguir trabajo

¿Cuál fue tu mayor fracaso?
Perder el tiempo y no conseguir un trabajo de lo que quería

¿Sufriste alguna enfermedad o lesión?
Ninguna nueva, mi espalda me dio la lata pero va progresando

¿Qué fue lo mejor que compraste?
No hice grandes compras...

¿Qué conducta mereció una celebración?
La de mis amigos informáticos que me salvaron en los momentos críticos.

¿Qué conducta te deprimió?
Una discusión familiar que casi nos amarga las fiestas.

¿En qué gastaste la mayor parte de tu dinero?
En regalos

¿Qué realmente te emocionó?
Coger a Xavi en brazos por primera vez, hacerle reír por primera vez

¿Qué canción siempre te recordará el 2010?
Adiccted to you, de Shakira, siempre me va a recordar Rota

En comparación con el año pasado, ¿eres más feliz o más infeliz?
Más feliz, hace un año estaba hiperestresada!

¿Más delgada o más gorda?
Engordé, adelgacé, ahora creo que estoy más o menos igual

¿Más rica o más pobre?
Más pobre pero recuperándome

¿Qué te hubiera gustado hacer más?
Tomarme tiempo para mí, para nosotros

¿Qué te hubiera gustado hacer menos?
Agobiarme

¿Te enamoraste en 2010?
Cada día un poquito más

¿Cuántas aventuras de una sola noche tuviste?
No uso de eso, soy fiel

¿Cuál fue tu programa de televisión favorito?
How I met your mother, The Big Bang Theory, Anatomía de Grey

¿Odias a alguien a quien no odiabas en este momento del año pasado?
Cada vez paso más de odios y tonterías de esas, la gente que no merece la pena, simplemente tiende a desaparecer

¿Cuál fue el mejor libro que leíste este año?
El Señor de los Anillos, los tres libros, de principio a fin

¿Cuál fue tu mayor descubrimiento musical de este año?
Fátima Baña

¿Qué querías y obtuviste este año?
Trabajo "estable"

¿Qué querías y no obtuviste?
Un trabajo que me llene

¿Cuál fue tu película favorita de este año?
ESDLA aunque no fuera en el cine

¿Qué hiciste en tu cumpleaños?
Defender mi TFM ante el tribunal, sacar un sobresaliente y comer fuera.

¿Qué cosa hubiera hecho este año mucho más disfrutable?
Que Miguel hubiera estado en mi viaje al Sur

¿Qué te mantuvo cuerda?
Miguel, mis amigos

¿Qué celebridad/figura pública te fascinó más este año?
-------------------

¿Qué tema político te molestó más?
El paro, las elecciones en general

¿A quién echaste de menos?
A los que ya no están.

¿Quién fue la mejor persona a quien conociste este año?
Nadie nuevo, pero sí conocí más a muchas personas, y creo que sin duda, me quedo con Conchi, aunque lleve 20 años guiando mis pasos

Di una lección de vida que aprendiste este año.
Aprender a buscar el lado positivo de las cosas, a conformarme y ser feliz con muy poco

Un disco que te haya cautivado:
Danieme, luz de nevera

Un concierto inolvidable:
Fátima Baña en el Jofre

Un lugar que te haya enamorado:
Granada, una vez más, el Albaicín y el Sacromonte, Sierra Nevada

Una persona que te haya sorprendido:
María Ibáñez, después de tantos años

Una “revelación”:
Vanessa

Un momento especial:
Noticias de embarazos encadenadas

Un momento triste:
Cuando uno de ellos se truncó

Un momento emotivo:
Saber que Xavi había llegado

Un encuentro destacado:
Con mi gente del Sur, en Granada

Un momento feliz:
Rota, desconexión total

Un detalle a recordar:
Los gaiteiros y "Miña Terra Galega" a muchos kilómetros de casa

Una jornada inolvidable:
La boda de Cora y Juan, y los días que la rodearon

Una sorpresa:
Una palomitera de Bob Esponja

Un propósito:
Preparar las oposiciones y sacarlas

Una noticia:
El 15-M

Una frustración:
Que las cosas no cambien a pesar de ello


Una constante:
Quemarme con el horno

Una tranquilidad:
Saberme bien protegida

Una decepción:
Que no me llamaran de La Guagua para dar extraescolares

Una lucha casi diaria:
Intentar relajarme

Una locura:
Ojalá hubiera cometido alguna

Algo inesperado:
Coincidir con Isidro finalmente, y después de tantos años

La tónica de muchos atardeceres:
El fol, el bistro y últimamente, trabajar

Una foto:
Mi primera foto con Xavi, las fotos de Granada

Algo entrañable:
Xavi

Un momento malo:
Casi todo el tiempo que duró el máster

Un momento deportivo:
Los triunfos de mi Barça

Una película:
Love Actually, un año más

Un poema:
El que siempre dice Nurisón

Una incompatibilidad:
Con mamá

Un objeto:
Mi móvil

Un regalo:
La colección completa de Friends en DVD

El correo más esperado:
Los de las notas del máster

domingo, diciembre 25, 2011

viernes, noviembre 25, 2011

Dix


Hoy hace diez años.
Hace diez años que comencé un camino,
y no era un camino desconocido.

Y he seguido caminando durante diez años,
por mí misma, pero jamás me he sentido sola.

Diez años de recuerdos, de acordes, de canciones,
diez años de lecciones dadas pero muchas más aprendidas.

Diez años de risas, de lágrimas, de sonrisas,
de emociones a flor de piel y Amistad en mayúsculas.

Diez años perteneciendo a una familia 
que siempre había sido mía.

Hace diez años que me confirmé
y decidí que no quería que fuera el final,
sino el inicio del Camino más importante.

El que yo misma he elegido.

Hace diez años también que decidí quedarme
e intentar humildemente enseñar desde mi experiencia.

Y no he dejado de aprender. 
Y no me arrepiento de ni un sólo momento de estos diez años.

Mi Hogar, sin duda,
está con mi Familia, bajo Su Manto.

martes, noviembre 15, 2011

jueves, noviembre 10, 2011

Noviembre de Color



A veces, Noviembre, no es tan Gris.
A veces un rayo de luz ilumina toda tu existencia.
Y a veces, esa luz es la que hace que todo lo demás empiece a adquirir color.

martes, noviembre 08, 2011

domingo, noviembre 06, 2011

Domingos que sí saben a Domingo


Domingos de encuentros, de cafés, de confesiones,
domingos de recuerdos de canciones, de sonrisas,
domingos que no saben a Soledad, ni a Despedida.

Domingos de besos, abrazos y risas.
Domingos de balbuceos, de aprendizaje continuo.
Domingos de caricias, de miradas.
Domingos con Verdadera VIDA.

sábado, noviembre 05, 2011

*So Sweet*


Tan dulce como las horas en tu compañía,
como hacer magdalenas un sábado por la tarde, 
como compartir Noviembre a mordiscos.

Tan dulce como azúcar glasé empolvando mi nariz,
como las bolitas de cacao rodando por el sofá,
como los besos que saben a natillas de chocolate.

Tan dulce como una tarde Contigo. 

viernes, noviembre 04, 2011

Amor en Tiempos Difíciles


Son tiempos difíciles, para mí, para ti, para todos;
es tiempo de pensar, de reflexionar,
de respirar hondo y tener Fe.

Son tiempos de dudas, de desgana, 
de sentirse tremendamente incapaz.

Es tiempo de preocupación, de incertidumbre,
de no saber qué pasará mañana,
de rezar para que no importe nada más;
simplemente que tú estés a mi lado, todos los días de mi vida.

lunes, octubre 31, 2011

Tardes de Otoño


Tardes de Otoño, de sofá, manta y peli.
Tardes de mimos, caricias y besos.
De acurrucarme en tus brazos y apoyar mi cabeza en tu hombro.
De hundir mi nariz en tu jersey y respirarte a fondo.
Tardes de gominolas, chocolate y café.
Tardes tuyas, mías, nuestras.

jueves, octubre 27, 2011

★Caminando★


Nunca la Vida fue un Camino Fácil
pero hace tres años comprendí que ni quería ni podía hacerlo sola.

Y los que no han dejado de acompañarme son lo mejor del Camino.

sábado, octubre 08, 2011

Time to Change


Es tiempo de esperar, de descansar,
es tiempo de poner en orden mis ideas, 
de dedicar mi tiempo a cosas que me llenen,
de disfrutar, de sentir, de VIVIR.
Es tiempo de tomar decisiones mirando adelante.
Es tiempo de cambiar de actitud, 
de sentarse a ver la vida pasar y respirar cada bocanada de VIDA.

martes, septiembre 27, 2011

Reflexionando sobre balances previos


Nunca se me ha dado bien esto de las reflexiones, y sólo sé hacer balances a toro pasado. Siempre se me ha dado mal tomar decisiones. Y siempre me equivoco, y tomo la peor decisión, pues no siempre trabajo bien bajo presión. Estoy ante una nueva etapa de mi vida, a medio camino entre el infierno y cualquier otra parte. Y no sé si quedarme o arriesgar. Y no sé si marcharme o sobrevivir. Y no sé qué hacer. Y no quiero separarme de ti, pero irme es, en cierta manera, un paso más para asegurar nuestro futuro. O quizás, quien sabe, para alejarnos de él. No sé que hacer, nunca supe tomar decisiones. Sólo cerrar los ojos, respirar hondo y avanzar.

jueves, septiembre 22, 2011

Mi rubia


Una vida de recuerdos cosidos a nuestras vidas
y a pesar de los pesares
nadie me escucha como lo haces Tú.

El Embrujo de Granada Volumen I



Volver a Granada implica volver a enamorarse
a enamorarse de ella, de su magia, 
a echarte de menos y volver a enamorarme de Ti,
a querer volver y no marcharme,
a volver contigo y compartir nuestra vida enfrente a la Alhambra.

viernes, agosto 26, 2011

Recuerdos cosidos a mí

Recuerdos. Papeles viejos, desgastados, amarillentos. Palabras olvidadas, gastadas. Vidas que se escaparon por otras vías que nunca más volvieron a ser paralelas. Recuerdos. Una infancia que se ha quedado demasiado atrás y una adolescencia que, a ratos, parece que siempre vuelve. Recuerdos. Interminables listas que miradas que no siempre recuerdo. Sonrisas que valían su peso en oro y se van empañando día a día. A veces el olvido nos juega malas pasadas. Recuerdos, experiencias vividas y un puñado de pestañeos. Y pese a todos los recuerdos amables, no cambiaría los mejores momentos de mi vida por el vaivén de nuestro paso por este pequeño rincón del Universo.

lunes, agosto 22, 2011

Cubriendo mis espaldas


Y es que no hay nada mejor
que tener esa sensación de tener tus brazos alrededor,
de sentir que tu cuerpo es el mejor de mis apoyos,
que mis espaldas están cubiertas porque tú estás detrás.

Y en lo sencillo de lo cotidiano es cuando más me vuelvo a enamorar de ti.

miércoles, agosto 17, 2011

Pasiones olvidadas

Agosto me he devuelto la serenidad perdida
las pasiones olvidadas,
las historias desconocidas,
las amistades que hibernaban
y la magia de amor que comienza.
Hay amores que nunca dejan de empezar.

viernes, agosto 12, 2011

Destellos de Cielo

Nos pasamos la vida buscando la perfección como medio de alcanzar la felicidad,
y es que no nos damos cuenta que la felicidad consiste en no necesitar más de lo que tienes
y conseguirlo es como ganar un trocito de cielo para el resto de la eternidad.

Nunca nadie podría hacerme más feliz.

miércoles, agosto 10, 2011

Recuerdos de Noches Compostelanas

No sé que tiene Compostela que sus noches están llenas de magia, sobre todo cuando Tú estás en ellas. Y entre sus calles de piedra me enamoro una y otra vez de Ti, como aquella primera noche en la que no pude ni quise evitar enamorarme de principio a fin. Es Compostela donde nuestro amor nace, crece y se materializa, es Compostela donde se renueva. Es Compostela donde no dejo nunca de enamorarme. Y cada noche que compartimos en esa pequeña parte de Cielo que es para nosotros Compostela, termina por resultar inolvidable. Pasar una noche en Compostela significa conocernos un poco más, querernos un poco más, desearnos un poco más. Y no hay nada mejor que pasar noches en vela en Compostela, mirando tus ojos, sintiendo tu respiración junto a la mía, disfrutando de todas y cada una de tus caricias. Y no hay nada mejor que despertar a la mañana siguiente envuelta en tus brazos, desayunando tus besos.

jueves, julio 28, 2011

De balances y liberaciones

Siempre acabo haciendo balances. Al acabar el año, el curso, siempre hago balances. Esta vez mi año vital y mi curso académico acaban el mismo día. Hoy cumplo 26 años y acabo el peor curso, académicamente hablando que he tenido jamás. Cuando hice el primer máster al tiempo que acababa la licenciatura, me pareció el mayor suicidio mental que alguien podía sufrir, y con la perspectiva del tiempo, ahora me parece que fue un camino de rosas. Hace un año cumplí los 25 de una manera un tanto agridulce. Soplaba una vela amarilla en una trufa de chocolate que mis alumnos de la academia me habían comprado para hacerme sonreír. Físicamente, no podía estar peor, pero disfrutaba cada día de mi trabajo y de mi estabilidad emocional. Desde aquella, mi espalda no ha mejorado demasiado, ha pasado por altibajos muy grandes y poco a poco empieza a estabilizarse. Una vez que perdí el trabajo que tanto me llenaba, me sentí perdida e intenté buscar otros semejantes, pero ante el pánico de la desgana, de la apatía y de la desesperación que produce el desempleo, decidí embarcarme en un máster que nunca me llegó a convencer. Durante este curso he sufrido, he llorado, me he desesperado, he perdido la fe en mí misma y sobre todo, me he sentido INCAPAZ de continuar en multitud de ocasiones. Pero finalmente, una es capaz de sacar fuerzas de flaqueza, apoyándose en aquellos que son capaces de mantenerme en pie y he intentado aguantar la presión hasta llegar hasta aquí. Y hoy, tras una mañana de nervios, dudas y pánico escénico, he conseguido dar por terminada esta etapa. Y quiero creer que a partir de mañana comienza una nueva etapa, que hoy puede considerarse mi enésimo corte y edición. Y todo aquello que me ha atormentado en los últimos meses se ha esfumado por la puerta de atrás. Así que hoy tomo de nuevo las riendas de mi destino, sin dejarme llevar pero sin oponer resistencia, y sabiendo que todos los reveses que me traiga la vida, voy a poder compartirlos contigo.

lunes, julio 25, 2011

Días de Mar

Días de Mar. Tardes de Sol e Sal. Un verán agochado que sae só cando quere deixar pingas de maxia sen avisar. Ese olor a Sal que che penetra ata os ósos, ese que nas vilas mariñeiras xa medra dentro de un. Desfrutar dunha tarde de Mar improvisada, na que tan só importa sentir no máis fondo ese olor a Mar. Unha tapa de polbo á mugardesa, ás veces, pode resultar o máis apetitoso dos manxares, despois dun paseo en lancha contemplando a boca da nosa ría.

sábado, julio 16, 2011

Y al final...

Donde no hay amor, pon amor y sacarás amor
San Juan de la Cruz



La vida te va llevando por caminos sinuosos
y, a veces, la gente viene y va,
pero muchas veces vuelve.
Y si siembras amor, acabas recogiendo amor.
Y a mí me encanta comprobar
que por muchos años que pasen
todavía sentís que podéis confiar en mí.
Y eso, no tiene precio.

miércoles, julio 13, 2011

Caída en picado

Mi vida se desmorona por momentos
y a veces, intento cerrar los ojos para no verlo.
Todo ha dejado de tener sentido
y ya ni siquiera yo soy capaz de entenderme.
Me siento sola, me falta el aire
y no soy capaz de encontrar la salida.
Y nadie, absolutamente nadie, me entiende.
Pero a veces, quiero creer
que hay alguien en este Mundo
que a ratos se atreve a intentarlo.

martes, julio 12, 2011

Días Grises

A veces, por mucho que mires al cielo
hay nubes que nunca se marchan.
Hay días que nunca amanecen.

lunes, julio 04, 2011

Esperando

Los días pasan y mi vida sigue en stand-by.
Me duermo caminando entre elfos y hobbits
y despierto creyendo que todo está a punto de cambiar.
Y lo único que pasa, es que sigue pasando el tiempo.

viernes, julio 01, 2011

jueves, junio 30, 2011

Des-Equilibrios


Es difícil centrarse, cuando una se encuentra en medio de un periodo de incertidumbre vital por la falta de estabilidad laboral, y por tantas otras cosas. Mi cabeza está a mil cosas y no sé qué será de mí mañana, o dentro de una semana. Nunca he hecho planes con demasiada antelación, pero últimamente la inmediatez se está convirtiendo en mi única forma de vida, y no sé si mi paciencia aguantará demasiado tiempo así. Confieso que hay días en los que me faltan las fuerzas.

miércoles, junio 29, 2011

*Pelusas y Pelochos*

La vida es demasiado complicada
quiero ser un pelocho punk.

Dibujo de María Benitez Acosta

martes, junio 28, 2011

*marshmallows*

Porque todavía nos queda
volver a sacar lo más dulce de nosotros mismos
pero hay cosas que no necesitan azúcar extra,
como cuando me besas y desaparece el mundo,
como cuando tus manos acarician mi cintura,
como cuando siento que volvemos a estar en la cima del mundo,
juntos.

miércoles, junio 22, 2011

sábado, junio 18, 2011

viernes, junio 03, 2011

Deseo

Cierro los ojos. Y es como mis otros sentidos se multiplicaran al cientoporcién. Y oigo tus susurros, y tu respiración, siento tus labios recorriendo todo mi cuerpo mientras tu olor impregna todos y cada uno de los poros de mi piel. Y tu sabor en mis labios, en mi boca. No necesito verte para sentirte, no necesito tocarte para que estés aquí. Todo lo que tiene que ver contigo tiene su lugar en mi mente, en mis recuerdos, pero sobre todo, en mis deseos.