sábado, diciembre 28, 2013

Marchando una de balances anticipados

¿Qué hiciste en 2013 que nunca habías hecho antes?
Atreverme a volver a empezar, después de mucho tiempo.

¿Cumpliste tus propósitos de año nuevo, y harás más para el próximo año?
No suelo hacerlos, y este año no ha sido una excepción.


¿Alguien cercano a ti tuvo un hijo?
Aitor y Ángela, Juan y Patricia

¿Alguien cercano a ti murió?
Erundina.

¿Qué países visitaste?
Ninguno

¿Qué te gustaría tener en 2014 que no tuviste en 2013?
Más de una semana de vacaciones

¿Qué fecha de 2013 quedará para siempre grabada en tu memoria, y por qué?
El 9 de septiembre, mi primer día en la facultad.

¿Cuál fue tu mayor logro del año?
Poder hacer el curso de monitor y volver a estudiar.

¿Cuál fue tu mayor fracaso?
No conseguir las habilitaciones para secundaria

¿Sufriste alguna enfermedad o lesión?
Nada nuevo, problemas de espalda, dolores de cabeza

¿Qué fue lo mejor que compraste?
El Mac.

¿Qué conducta mereció una celebración?
La de Eloy durante el curso de monitor

¿Qué conducta te deprimió?
Las niñas del curso

¿En qué gastaste la mayor parte de tu dinero?
En Madrid.

¿Qué realmente te emocionó?
Saber que Vera estaba en camino.

¿Qué canción siempre te recordará el 2013?
El maridón, por culpa de los cachorros.

En comparación con el año pasado, ¿eres más feliz o más infeliz?
Mucho más feliz

¿Más delgada o más gorda?
Creo que algo más gorda, pero no demasiado.

¿Más rica o más pobre?
Mucho más pobre

¿Qué te hubiera gustado hacer más?
Descansar

¿Qué te hubiera gustado hacer menos?
Enfadarme

¿Te enamoraste en 2013?
Me enamoro cada día, de la misma persona desde hace 5 años.

¿Cuántas aventuras de una sola noche tuviste?
No tengo de eso.

¿Cuál fue tu programa de televisión favorito?
New girl, sin duda.

¿Odias a alguien a quien no odiabas en este momento del año pasado?
No odio, de la decepción suele surgir la indiferencia

¿Cuál fue el mejor libro que leíste este año?
Creo que voy a tener que decir que el señor Grey

¿Cuál fue tu mayor descubrimiento musical de este año?
Sal150

¿Qué querías y obtuviste este año?
Matricularme en magisterio

¿Qué querías y no obtuviste?
Un trabajo que me permita mantenerme, mantenernos.

¿Cuál fue tu película favorita de este año?
Cara a cara coa vida.

¿Qué hiciste en tu cumpleaños?
Tartas varias, salir de cañas, soplar velas y recibir preciosas palabras.

¿Qué cosa hubiera hecho este año mucho más disfrutable?
Que Motus no hubiera desaparecido.

¿Qué te mantuvo cuerda?
Miguel, siempre Miguel

¿Qué celebridad/figura pública te fascinó más este año?
Marwan

¿Qué tema político te molestó más?
Todo me molesta, cada día más

¿A quién echaste de menos?
A los que ya no están.

¿Quién fue la mejor persona a quien conociste este año?
Eloy y los niños del curso (los buenos), mis cachorros y cachorras y Papi León.

Di una lección de vida que aprendiste este año.
Nunca es demasiado tarde para luchar por tus sueños.

Un disco que te haya cautivado:
Las cosas que no pude responder.

Un concierto inolvidable:
Marwan en la Galileo

Un lugar que te haya enamorado:
MADRID.

Una persona que te haya sorprendido:
Laura, aunque parezca mentira a estas alturas.

Una “revelación”:
Eloy.

Un momento especial:
Noticias de embarazos encadenadas.

Un momento triste:
Cuando uno de ellos se truncó

Un momento emotivo:
La boda de Juan, cuando habló Santi.

Un encuentro destacado:
Con mi gente del Sur, como cada año.

Un momento feliz:
Madrid.

Un detalle a recordar:
El templo de Debot.

Una jornada inolvidable:
Todas las de Madrid, el día de nuestro musical.

Una sorpresa:
Vera

Un propósito:
Sacarme magisterio

Una noticia:
Demasiadas.

Una frustración:
Que las cosas no cambien.

Una constante:
El estrés.

Una tranquilidad:
Que a pesar de todo, he encontrado mi sitio.

Una decepción:
Algunos comportamientos infantiles que no debían de serlo tanto.

Una lucha casi diaria:
Intentar relajarme

Una locura:
Todavía me quedan por cometer algunas.

Algo inesperado:
Encontrar mi sitio, convertirme en mami leona

La tónica de muchos atardeceres:
The wire.

Una foto:
Todas las de Madrid.

Algo entrañable:
Xavi, Carlos.

Un momento malo:
Prefiero olvidarlos.

Un momento deportivo:
El ascenso.

Una película:
Love Actually, un año más

Un poema:
Alguno de Neruda.

Una incompatibilidad:
Con los cachorros, pero va mejorando.

Un objeto:
La camiseta de Esto es Ferrol

Un regalo:
La experiencia de estas Navidades.

El correo más esperado:

Todavía no ha llegado.

jueves, diciembre 26, 2013

Sailing


A veces
las historias más hermosas
son las que jamás llegan a buen puerto.

Porque hay travesías más intensas que la propia vida.

domingo, diciembre 22, 2013

Pre.Nadal



Cando as estrelas nos din que o Salvador anda cerca
a escuridade en que estábamos mergullados énchese dunha luz máxica.

miércoles, diciembre 11, 2013

Waiting for 2014


Porque ás veces
esa luz cara o final do túnel
non é máis que un xeito de pronunzar o novo ano.

domingo, diciembre 08, 2013

Exprimiendo el Otoño


Cuando el Invierno se te echa encima
y todavía no te has desprendido de los colores más hermosos del Otoño.

domingo, diciembre 01, 2013

Pre.Xmas Sadness



A lo mejor es porque Diciembre ha llegado y veo demasiado cerca la Navidad, pero un sentimiento de melancolía se ha apoderado de mi ser. A lo mejor es la fiebre, que está decidida a jugarme malas pasadas. A lo mejor es que las habituales ansias de adviento, que se encendían por las cuentas atrás para volver a ver a esas mis estrellas de la Suerte que estaban demasiado lejos para abrazar a diario, parecen esfumarse este año, quizás porque aquellos que están lejos no van a volver, o si vuelven, no será para abrazarte a ti. Porque si echo la vista atrás ya no me permito el lujo de arrepentirme de nada, pero precisamente el hecho de no tener que arrepentirme hace que las amistades que se han dejado morir duelan tanto. Porque a veces, ni siquiera el milagro de la Navidad es suficiente.

Marana Tha




Primer domingo de adviento,
O cómo los acordes se impregnan de esperanza.

domingo, noviembre 24, 2013

miércoles, noviembre 20, 2013

Cando eu era parte dun Nós

Unha morea de revistas, unha visita como moitas outras. Unha vida de recordos. Un día calquera volves ao lugar onde fuches feliz, onde empezaches a ser alguén, aínda que logo quedaras a medio camiño. Moito cambiou desde a primeira vez, pero moito cambiou tamén desde a última. Por unha banda, reflexionas sobre o paso do tempo, e sénteste maior do que xa te sentes nos últimos tempos, porque a maior parte dos que recordas xa non están. Por outra, notas que na maioría dos que permanecen deixaches un bo recordo. Non só como estudante, tamén como persoa. E podes ver certo orgullo nos ollos de quem a última vez case non puido conter as bágoas vendo como o teu futuro ennegrecía máis e máis. E un sorriso debúxase nos teus beizos sentindo como non es a única que sabe que estás a deixar de ser a imaxe viva do fracaso velado. Porque o mellor xeito de volver confiar en ti mesma é saber que persoas ás que admiras seguen a confiar en ti, porque en realidade nunca deixaron de facelo. E queres chorar, pero esta vez, de felicidade. Envólvente os recordos e parece que estás de novo trece anos atrás, mergullándote de cheo nun ambicioso proxecto no que cres firmemente: o Equipo de Normalización Lingüística, os contacontos, a Revista. "Nós, tamén". Ese primeiro número que tanto custou sacar. Esas primeiras ideas, reportaxes, poesías e entrevistas. Eses primeiros pasos niso de expresar por escrito todo o que che pasaba pola cachola. Tantos e tantos recordos; compañeiros, profesores, amigos... E de repente, volves á realidade. Os anos pasaron e xa nada é igual. Pero o espírito de "Nós, tamén" segue vivo. Nas súas follas, pero tamén nas perdoas que seguen ano tras ano loitando por que a ilusión coa que empezou non morra xamais. E descobres que ese mesmo espírito, ese que tiñas aos quince, todavía está dentro de ti. E cando che propoñen volver a escribir, volver a colaborar, compartir na revista a túa experiencia, non podes evitar aceptar. Tan só existe unha condición. Dar un enfoque optimista aos teus escritos, para que a xente nova que está no instituto non perda a esperanza, para que teñan ilusión, soños e desexos como os que ti tiveches. E iso, meus queridiños, é o maior dos retos que podo ter entre mans.

miércoles, noviembre 06, 2013

*Ilusión*




Ilusión es compartir la felicidad de las personas a las que amas, 
ilusión es sonreír cuando brillan sus ojos,
es reír, llorar y soñar a su lado.

Ilusión es sentir más cerca que nunca a tu mejor amiga
precisamente cuando menos minutos compartes con ella,
es hablar, sentir, preguntar, confesar y conectar 
simplemente con cuatro frases.

Ilusión es sentir que te va a estallar el corazón cuando esperas a su lado.

lunes, octubre 21, 2013

Reflejos


Y a veces, nos encontramos con que el cristal con el que miramos la vida deja de estar empañado, y empiezas a ver de otra forma tu pasado, tu presente y tu futuro, de una forma tan nítida como nunca habías imaginado antes. Porque hasta el futuro más incierto empieza a ser más claro. Quizás porque después de demasiado tiempo, puedes volver a experimentar la magia de la ilusión.

domingo, septiembre 08, 2013

Primavera al caer el otoño





"Cuando menos lo esperas llega a tu vida la primavera"
Y otras formas de comenzar nuevos caminos de ilusión.

martes, agosto 13, 2013

Descubrir



Hombros en los que apoyarnos
cuando el suelo se derrumba bajo nuestros pies.

Y que siga sonando la música de fondo...

martes, agosto 06, 2013

La fuerza de un par de acordes



Momentos. Nubes blancas y grises que se entremezclan con los tenues rayos de sol crepusculares. Y nuevas canciones que saben a pasadopresenteyfuturo con sus acordes de sobras conocidos sonando en tu cabeza. Música, letras y Espíritu que te dan las fuerzas que te faltaban para afrontar la vida. Cuando el final no deja de ser más que otro nuevo principio. Aunque nadie más lo entienda. Aunque muy pocos te comprendan. Porque a veces se te olvida eso de buscar el lado bueno de las cosas. Porque hay canciones que te recuerdan cómo era eso de comerte el mundo sin morder el polvo. Porque a veces tienes que cantar a voz en grito y bailar descalza por tu barrio para agradecerle a la Vida su manera de compensar sus golpes en la espalda.

Tic-tac


Y en realidad nos pasamos la vida haciendo cuentas atrás...


lunes, agosto 05, 2013

*Sweet like U*


Dulce. Como un McFlurry de Kit-Kat con caramelo que sabe tres veces mejor si es compartido. Como encontrar una mano que quiera tomar su cuchara y endulzar su vida contigo. 
Dulce. Como reafirmarte a cada paso en lo que quieres, en lo que sientes, en lo que sabes. Como encontrar un brazo al que aferrarse cuando el suelo se hunde bajo tus pies.
Dulce. Como los abrazos que no se piden, sino que surgen. Como los besos que no te cansas de darle al Amor de Tu Vida.
Dulce. Como encontrar otras formas de vivir la vida y amar lo que amas. Como aprender, conocer, tolerar y querer.
Dulce. Tan dulce como saber empezar a quedarte con la cara buena de la vida. 

jueves, agosto 01, 2013

Bailando entre acordes sin rumbo


Sentir, creer, cantar.
Soñar con mundos perfectos
y volver a equivocarte en cada paso.
Aprender de los errores y volver a caer.

Y te aferras a un abrazo, a un acorde,
a los recuerdos de las canciones de siempre,
a un amor que puede con todo,
a la Fe en Mi Mayor.

Y recordar en cada traste
cuál es la Luz que ilumina Tu Vida. 

miércoles, julio 03, 2013

*Quiero.dequerer*



Quiero. Quiero un amanecer de verano, con rayos de sol entrando por las rendijas de la persiana, y las sábanas revueltas. Quiero que en el despertador siga sonando esa canción de Melocos que nos dice lo que "Somos". Quiero {de querer} que seas tú el que apague el despertador y me abraces dulcemente mientras susurras un "Buenos días princesa". Quiero un desayuno, apurado o pausado, pero en compañía. Quiero una rutina, quiero un futuro, quiero una vida, Contigo.

miércoles, marzo 27, 2013

El espresso de las 4

Baladas y acordes que suenan de fondo
y mi artista de cabecera me susurra al oído,
guiñándome un ojo desde el centro de su estrella,
solo para mí.


Y el aroma del Espresso 
me devuelve lentamente a la realidad.
Y en el fondo, y a a pesar de todo, 
esta vida no está tan mal.

A veces, simplemente, no necesitas nada más,
simplemente que Alguien te recuerde cuánto vales.

viernes, marzo 22, 2013

domingo, febrero 10, 2013

Re.nacer

Digo adiós sin remordimientos,
sin la angustia de un atardecer vacío,
como dos amantes con las palabras gastadas
y la esperanza puesta en el Mañana,
como en las canciones.

Digo adiós para poder volver,
para resurgir de mis cenizas,
como un fénix en una crisis cíclica.


Dije adiós para volver a nacer,
para volver a ser yo.

lunes, diciembre 17, 2012

Coffee Time



Es tiempo de cambios, de reflexiones. Es tiempo de pensar en la Navidad que se nos ha echado encima sin saber cómo. Es tiempo de volver a rutinas que nunca debieron irse, de romper con todo lo que nos hace infelices. Es tiempo de luchar, de gritar, de defender las ideas y de asentar principios. Es tiempo de respirar hondo y tomar decisiones. Sin miedo, sin presiones. Con calma, despacito y con buena letra. Cabeza alta, mente fría y corazón en la mano. Es hora de aferrarse a una taza de café para calentarnos el alma. Es hora de mirar a las estrellas y escuchar lo que ha de venir de su mano. 

jueves, noviembre 15, 2012

Sweet Star November

Frío, como el invierno que se avecina;
Dulce, como un cupcake recién hecho;
Luminoso, como una noche estrellada de luna llena...

Así es el camino de la vida,
O puede serlo con la luz adecuada...

domingo, noviembre 04, 2012